YUNUSLARIMIZ VARDI!

Yunus Emre olanını zaten çok sevdik, sevmekteyiz her daim. Sevgiyi dile getiren halk şairimiz, erenimizdi? Bir başka Yunus daha vardı gündelik hayatımızda... Polisin sert bakışını yumuşatan Yunuslardan söz ediyorum, gencecik polislerimizden! Özenirdi gençler onlara, polis olmak isterlerdi görenler! Motosikletli Yunuslar! Üzerinde iki polis, sessiz akışlarıyla gezerlerdi. Bize ?Polis Hızla Yetişir? güvencini vermekteydiler. Şimdi yoklar, görmüyoruz? Var mı bileniniz? Polisi sevdiriyorlardı halkımıza... Şimdi ortalıkta yoklar! Emniyet müdürümüz, valimiz bu hissiyatımızı anlayacaklardır. Hadi onlar memur? Memur mazurdur diyelim. Arzumuzu İl Başkanımız Cüneyt Yüksel Beye soralım: Bihaberiz Yunuslardan? Aradan sanırım 1-2 sene geçti. Görmüyoruz! Geçenlerde İstanbul´daydım; Yunusları süzülürken gördüm ve hatırladım. Süslü püslüydüler, bayrakları vardı. Trafik dertleri olmaz Yunusların, bir iki dakika içinde olay mahallinde CİN gibi biterlerdi. Tekirdağ´ımıza nazar mı değdi? O motorlara, o polislere bir şeyler mi oldu? Hadi sevgili başkan bilgilendir efkârı umumiyeyi... Nerede bizim kuğu gibi süzülen Yunuslarımız? Polisler var da motor mu yok? Motor var da polis mi yok? Bilginize muhtacız yetkililer! Nedir mesele?