HASAN ERGE

Bir ilin eğitimdeki kalitesi Üniversite girişlerde aldığı dereceyle doğru orantılıdır. Derece yüksek ise eğitim önemsenmiştir. Düşük ise orada bir  başıboşluk, bir kopukluk var demektir. 2018 yılı Üniversite yerleştirmede neden  66. Sıraya düştüğümüzü enine boyuna masaya yatırdık mı? Hayır. Oysa...  Bu olay gurur meselesi olması lazımdı, huzursuz, tedirgin olmalıydık... Ancak es geçildi, pas geçildi. Eğitim sendikaları başlarda olmak üzere basın önünde en akılda kalıcı biçimde tartışılması gerekiyordu... Ne yazık ki; es geçildi, pas geçildi. Çukura mı düştük yoksa tırmanışta mıyız, diye sormayalım kendimize... Halimiz belli... Tekirdağ kamuoyu da burada maalesef tam duyarsızlık içinde... Aziz yetkililere sorulması gereken şu soruyu buradan ben soruyorum: Aşağıdaki mukayeseli derecelere bakarak 66.´ yı içinize sindirebiliyor musunuz? -2003´ de 38, -2013´ de 32, 2016´ da 46 ve? 2018 sıramız 66. Af buyurun! Öğrencilerimiz mi geri zekâlı? Velilerimiz mi duyarsız? Yoksa okullarda yeterli öğretmene, araç ? gerece veya maddi güce sahip mi değiliz? Siyasiler, vekiller ve üstün bürokratlar! Bu dereceyi Tekirdağ halkına yaşatmak zillet değil ise nedir? Öğrenci başarısının %90 oranında öğretmenin ilgisine bağlı olduğu kabul edilir. Demek ki ilgilenilmemiş. Özel ders aldırmada yarışan velilerin gayretlerinden de bir sonuç yok.   Bedel ödeme yönünde milli eğitim kadrolarında bir değişim ve bir zihniyet değişikliği olmadığına göre, bu 66 bize herhangi bir S.O.S. mesajı vermiyor, demek ki! Bu gidişle, bu duyarlılıkla, bu kafayla gidilirse seneye hiç merak etmeyin sıramız,  75´ dir. Yeni bir değerlendirmenin ne kadar yapıldığı konusu duyulmadığına göre bu işin kibarca 66´ ya bağlandığını söyleyebiliriz. Bağlanmış ki şu saate kadar bu piyasada hissedilen hiçbir rahatsızlık, hiçbir kıpırtı olmadı.