ANA DİL HER HALİKURDA MİLLİ DİL MİDİR?

  Ana dil her halikurda milli dil değildir. Anayasalar bu çerçeveyi genellikle belirlemiştir. Türkiye’de resmi dil olan Türkçe, aynı zamanda milli dildir. Bir ülkede yaşayan insanların tümüne halk denir. Halk içinde birden fazla millet yaşayabilir. Bir ülke içinde farklı kökenlere sahip halk arasında “Ana dil” konuşulabilir. Fakat ortak olan bir de “Milli dil” vardır. Milli dil, her yerde her zaman halkın içindeki en büyük milletin dili seçilmiştir. Türkiye’de halkın kahır ekseriyeti Türk olduğu için milli dil de haliyle Türkçe’ dir. Ana dil ile milli dil çoğu kez aynı da olabilir. Ama her ana dil milli dil değildir. Almanya’da yaşayan Türk ailelerinin çocukları için “Almanca” Ana dil olmuştur. Aslında o Türk çocukları Türkçe’ yi doğru düzgün konuşamasalar dahi milli lisanları Türkçedir. Türkiye’de,  Kürtlerin konuştuğu Kürtçe evet “ana dil” dir ama onların bir de milli dilleri vardır Türk insanının hem ana dili hem milli dili Türkçedir. Devletler eğitimde “Milli dili” esas alır. Bizde genel, yaygın, eğitim dili Türkçedir. Türk milli devleti kendi hudutları dâhilinde Türkçe’ yi milli dil olarak öğretmek zorunda... Ülke bütününde Kürtçe için milli dil genellemesi yapılamaz. Bölgesel olarak ana dil önemsenebilir ve bölgesel olarak öğretilebilir. Konuşulan dil ile milli dil farklı ise devlet milli dili öncelikle öğretmek zorundadır. Siyasi Kürtçüler ana dil konusunda büyük bir dayatma içindeler… Milli hükümet de ne yazık ki bu meseleye bu açıdan yaklaşmıyor. Hâlbuki demelidir ki: “Ey Kürt ahalisi! Ana dilini öğretirim ancak milli dili de öğrenmek zorundasınız çünkü Ben sizlerden memur alacağım, işçi çalıştıracağım, askerlik yapacaksınız ve Türkiye’ nin her bir tarafında yaşamaya hakkınız var, böyle olduğu için bu devletin milli dilini öğrenmek zorundasınız” Rusya’da 40 milyon Rus olmayan insan var ama hepsi tereddütsüz Rusça öğrenmek zorunda... Almanya, içindeki 3 milyon Türk nüfusundan Almanca öğrenmelerini istiyor. Öğrenmeyenlere zorlayıcı tedbirler uyguluyor. Başbakan, geçenlerde Fransa’da yaşayan Türklere seslenerek: “ Entegre olun ama asimile olmayın” tavsiyesinde bulunmuştu, fakat aynı Başbakan PKK’ ya, siyasi Kürtçülere gelince böyle bir tavsiyede bulunma gereğini –nedense- duymuyor. Kürt ahalinin “Ana dilde eğitim” isteği ilk ve son hakkı değildir. Onların milli dili öncelikle öğrenmeleri ilk haklarıdır ve ana dilde eğitim istekleri ise bölgesel olarak ikinci temel haklarıdır. Mesela İngiltere’de İngilizceyi, Almanya’da Almancayı, Fransa’da Fransızcayı bilmeyen kişinin geçim durumu, hayata tutunması  ne kadar zor, ne kadar kolay olur, iyice düşünün! Bu inceliği maalesef fark edemiyor ve ayıramıyoruz.