Galibiyet değil bu bir zaferdir.

Ali Rıza Eti, 1320, Sami Kayın 718 oy aldı. Ayşe kalaycı oyu 68. Yani tam bir katlama! Bu sonucun adı galibiyet değil zaferdir. Şimdi biz, diğer sandıklara giden tünelin diğer ucunu bugünden görmeye başladık. ETİ; kongre kürsüsünde, " Bugüne kadar biz size sahip çıktık, bugün sahip çıkma sırası sizde!" dedi. Ortaklar bu sesi duydu ve desteğini esirgemedi. Çünkü ortaklar her birini tanıyordu... Ehil olanı, olmayanı, ekipleri yakından biliyordu. Günlerdir muhatap oldukları "Desteğinizi verin" taleplerinden de yorulmuştu. Muhalif adayların tek bir iddiası vardı: "Biz Daha İyisini Yapacağız" Bir anlamda kooperatif iyi yönetiliyordu ama kendileri daha iyisini vaat ediyordu. Ne yapacaklarmış? Teminatsız, en fazla bir iki gün içinde kredi vereceklermiş. Oysa. Kooperatif gibi kurumlarda millet yolsuzluk var mı? Şaibeler, kara lekeler zuhur etmiş mi, ona bakar. Gerisi laf-ı güzaf. Sami Kayın, 81 il içinde 82 adet olan ( İstanbul' da 2 adet) bir kurumun başkanıdır. Niye girdi bu seçime? Ya etrafının heyecanına kapıldı veya kendisini tasfiye etmek isteyen başka güçlerin pışpışlamasına geldi. Birlik Başkanlığı nereden baksanız şerefli bir koltuk sayılır. Netice-i kelam: Çok yönlü telefonlara rağmen ortaklar oltaya gelmedi. Küçük şehirde halk birbirini çok iyi tanıyor, çok hassas terazide tartabiliyor. Her işte bir hayır var: Hayırlı olsun. ETİ' ye, heyetine, personeline başarılar dilerim.