Hayatımıza hoş geldin Başar bebek!
Ve doğup büyüdüğüm çocukluğumun ergenliğimin genç kızlığımın geçtiği çok güzel arkadaşlılıklar dostluklar edindiğim çok sevdiğim memleketim ve arkadaşlarımdan ayrılma vakti gelmişti.
Çünkü dünyalar tatlısı bir yeğenim (BAŞAR bebek dünya ya geldi)Ablam çalıştığı için yeğenim Başar´ a artık ben bakacaktım bu yüzden Çerkezköy´ e ablamın yanına geldim. Yeğenime bakacak olmamı çok önemsiyordum. Arkadaşlarım, özellikle Ayten hiç gitmemi istemiyorlardı bu yüzden çok tartışıyorduk. Sanki kendi bebeğimmiş gibi bakmaya başladım yeğenime.
O kadar çok alışmıştım ki çok sevdiğim arkadaşlarımın sitemlerini duymuyordum bile. Zaman çok çabuk geçmiş yeğenim 2 yaşına gelmiş, Bana anne demeye başlamıştı. Teyze anne yarısıdır sözünün ispatıydı adeta geçen bu 2 sene.
Kendi annesinden bile kıskanıyordum onu öpmesini ellemesini istemiyordum. O kadar çok seviyordum ki ben evlenmeyeceğimi, çocuk sahibi olamayacağımı düşünüyordum. Çünkü engelli bir kızdım sonuçta, ondan bu kadar bağlanmıştım. Kim bilir, Bebeğimmiş gibi düşünüyordum, annelik duygusunu onda bulmuştum.
Anne diyordu bana çok güzel bir duyguydu bu.
