DEV AYNALAR
Tam bir ömür!
Dile kolay! Avuttum hep kendimi,
Aynalara baktıkça her sabah ve akşam,
Dev sanıyordum kendimi.
Hani, ? Dev aynaları? Derler ya,
Tam o misal ben olmuşum şimdi,
Dev aynalarım varmış,
Anlamadım yıllarca...
Güçlüydüm çünkü o zamanlar,
Belki güçlü sandığımdan olacak,
Dost edinmiştim dev aynaları,
Dev gibi pozlar verip yıllarca,
Seyre dalardım kendimi,
Nasıl da avunmuşum boş yere tam bir ömür,
Aynalarda dev olmuşum yıllarca?
Zaman aktı, zaman aktı, gölgeler uzadı hep
Dev gibi büyüdü çıkmaz sokaklar,
Şimdi anlıyorum, ben ve dev aynalarmış buna sebep,
Ya ben niçin devleştim aynalarda
Dev olmadığım halde yıllarca?
Şimdi aynalara bakıp,
Cüce olduğumu anladığım zamanlardır,
Bıraktım o dev aynaları,
Fakat onlar cüceliği kabullenmedi benim kadar.
Ya da ben onları devleştirdim,
Devleştirdiğim insanlar kadar,
Onlar da beni dev gibi algıladı yıllarca,
Anladım, gerçi anladım şimdi,
Ne aynalar devmiş ne de ben,
Kendini dev sananlar cüceymiş yıllarca?
Ethem sözen
