ŞEHİTLER KERVANI!

Kervan yola düzüldü gidiyor. Durmadan, dinlenmeden, yılmadan gidiyor. Ezelde takdir edilmiş kaderle ?Şehitler Kervanı? yoluna devam ediyor. Her gün aldığımız şehit haberleri bunun en açık ispatı değil mi? Sanma ki; ölüler gidiyor. Diriler gidiyor. Kur´an´ın bize söylediği bu: ? Allah yolunda öldürülenlere ölüler demeyin. Aksine onlar diridirler ancak siz fark edemiyorsunuz.? ( Bakara;2/154) Amenna!  Yüreğimize sindirdik? Ama?Bunca fidanın toprağa düşmesini paramparça olmuş yüreğimize anlatamıyoruz. Bu isyan değil, çaresizlik asla değil. Bu acıların acısı! Mahallemizde şehit var. Şanlı Bayrağım nazlı nazlı bakıyor ve boylu boyunca uzanmış şehit evinin camından öylece şehidini bekliyordu. Ben dalgalandığım sürece korku, keder yok diyordu? Kızıllığı solmasın diye feda olan yiğitlerin isimlerini bir bir kayıt ediyordu? Bayrağımdaki vakarın aynısını, asaletin aynısını şehit anasının acılı yüzünde okudum ve hissettim? Bu gece gözlerimle gördüğüm dik duruş hem teslimiyet, hem kıyamete dek kopuşun, son noktanın, zamansız ayrılığın ifadesiydi. Sessiz akan gözyaşlarının ıssızlığında kulakları yırtan çığlıkları duyuyordum. ? Yavrummm?  diyor ve anlatıyordu. ? Gitme dedik ama dinletemedik. Kader buymuş oğlum. Burada olsan da ecel seni bulurdu. İçim yanıyor oğlum? Cep telefonunda oğulcuğunun resimleriyle avunmaya çalışıyordu. Ne kadar avunulursa? Fadime hanım dört yıl önce eşini kaybetmiş? Dağlar gibi dayandığı, yaslandığı can parçasını da şimdi kaybetmişti?  Polis bir babanın evladı ? Akın Acar? uça uça gitmiş askere. Yetmemiş sanki şehitliği istemiş Uzman Çavuş olmuş. Hayali olan polislik yahut askerlik mesleğinden birisi nasip olmuş. Yetmemiş şehit olmuş. Onlarca, yüzlerce, binlerce Akın´dan birisinin kısacık hikayesi? Sadece evine taziye için gittiğimizde öğrendiklerimiz. Babasının yokluğunu anacığına hissettirmemek için olgunluk üstüne olgunluk göstermiş. Anacığına söyledikleri şimdi anacığının dilinden öyle gösterişsiz o kadar yalın dökülüyor ki, dinledikçe acı yüreğinizde katlanıyor.  ?Anne sen üzülme deyişini nasıl unutayım oğlum.? ? Fadişim dediğini nasıl unutayım, oğlum? ?İçim yanıyor oğlum, içim yanıyor. Akın böyle mi gelecektin deyip olanlara inanamıyordu. Hem biliyordu hem hala inanamıyordu. Şoktayım diyordu.?  Bir odada anacığı, salonda annannesi ? Yavrum? deyip ağladıkça ciğerlerimiz yandı. Çanakkale yeniden önümüzde?. Çanakkale yeniden gözümüzde?. Yine Türk´ün  canıyla imtihanı, vatanıyla imtihanı!? Yine büyük bir suskunluk? Yine büyük bir teslimiyet? Zor ki, ne zor besleyip, büyütüp bir evladı toprağa vermek!  Akın´ın annesi watsapdan yazdım bugün. Sordum nasılsın dedim ama cevap yazmadı. Uyuyor dedim kendi kendime. Çünkü geceleri nöbette uyuyamıyor dedim? Meğer yavrum şehit olmuş? Kışlıkları aldım yolladım oğlum ?Anne üşüyorum geceleri soğuk oluyor Suriye demiştin. Oğlum şimdi üşüyor musun?? Üşüyor musun? Cennette gülüyor musun? Mekanın cennet olsun oğul, cennet durağınız olsun her birinizin. Bütün şehitlerimize, ana kuzularına rahmet olsun. Ateşlerdeyiz Allah´ım cennetin onların ağırlanacağı en güzel yer olsun. İnanıyoruz ki, şehitler seçilmiştir. Sen seçtin onları. Bize dayanma gücü ver. Kalleş ve hainlerle baş etme gücümüzü dumura uğratma Ya Rabbi! Alçaklara fırsat verme Ya Rabbi! Vatan                Sağ                           Olsun!