Saygı değer okuyucularım,gece gece uykum kaçtı ve dalıp gitmişim.Kendime geldiğimde hatırladığım,ama aslında çoktan unuttuğumuz meziyetlerimiz aklıma geldi bir anda...Ne çok değerlerimizi giderek yitirmişiz,yitiriyoruz ve bir o kadarı da giderek yozlaşıyor.
Ne mi onlar? Neler değil ki...En başta sevgiyi, saygıyı, büyüğü, küçüğü, vefayı, arayıp sormayı, gidip gelmeyi, hasta ziyaretlerini ve yakınlarını teskin etmeyi, yapılan bir güzellik karşısında teşekkür etmeyi, birbirimize merhaba demeyi, kendimizi iyi hissettirecek yardımlaşma da bulunmayı, çocuklarımızla vakit geçirmeyi, onlara zaman ayırmayı, bilmeyerek bir hata yaptığımız da özür dilemeyi, bunun bir aşağılık kompleksi değil de erdemlik olduğunu, bilmeyerek hata yapanı bağışlamayı, affetmeyi, hele hele sabırlı olmayı, hayat şartlarının zorluğundan mıdır nedir bedava olan,en iyi ilaç sayılan gülümsemeyi, komik bir şey olduğunda ayıplarlar diye kahkaha atmayı, saksıya çiçek dikmeyi onları sulamayı, sevip okşayıp konuşmayı, hayvanlara dokunmayı, ne bileyim işte mesela hayal kurmayı, yeşil çimenlerin üzerinde çıplak ayakla gezmeyi, hele hele okumayı, ekmeğimizi ve bir tas çorba kaynattığımız da onu komşularımızla paylaşmayı, sağlığımıza şükretmeyi, elimizde ki var olanla yetinmeyi, düşen birinin elinden tutmayı,yerden kaldırmayı...Tüm değerlerimizi giderayak yitirmek ya da yozlaşmasına göz yummak sadece ekonomik ve siyasal sebeplerin kötü gidişatın değil elbette.
Eğitimden tutun da kültürel ve sosyolojik boyutundan çıkın.Aslında aile yapımıza kadar nüksetmiş bu durum üniversiteler de tam bir tez´lik konusu. Ama gelin görün ki akademisyenlerimiz bile şu günler de kendi dertlerine düşmüşler. Gözlerinin yitip giden değerlerimizi görecek gözleri yok. Valla hata kim de derseniz? Herkes birbirini her kurum birbirini suçluyor. Yani değerli arkadaşlarım ben bu saydıklarımı ve bir o kadar da hatırlayamadıklarımı tek bir cümle ile de anlatabilirdim aslında...Ne mi o cümle?? İNSANLIĞIMIZI UNUTTUK İNSANLIĞIMIZI, demenin en kestirme yolu olurdu amma ben nacizane o insanlığın içinde ki unuttuğumuz değerlerimizi tek tek hatırlatırsam, sizler de ekleme yaparsınız diye düşündüm...Belki okuma zahmetine katlanan birisine insanlığın (i) sini hatırlatırız faydamız olur bir işe yararız, insan olarak, haksız mıyım??İşte öyle...
(Birgülce)