Tekirdağ yerel basın hakkında bildiklerimiz çok az. O sahayı pek tanımıyoruz. Süleymanpaşa' da 205 bin insan yaşamakta... Buna karşılık gazete sayımız 15' i bulmuyor. Bunun anlamı 15 bin kişiye 1 gazete düşüyor demektir. Ancak yine de "Önüne gelen gazete çıkarıyor" lafını ağızlarda pelesenk edenlerimiz çoğunluk arz ediyor, ki, çok çok yanlış. Yani bilgi eksikliğinden kaynaklanan bir hatalı tanımlama içindeyiz. Gazetelerimiz o sayıda ama ya aboneleri toplarsan kaç eder? Tahminen; toplamda 3-4 bini ya bulur ya bulmaz. Oysa bir ilin kültür seviyesi ile okunan gazete sayısı paralel gider; değil mi?
Seral Barış, kendi imkanları dahilinde pırıl, pırıl Haftalık bir gazete çıkarmakta... İlk sayfa renkli olunca basım masrafı daha pahalı! Zor bir işi başarıyla götürme gayreti içinde olması sahiplenmeye yeterli sebeptir. Elimdeki son sayısı: Yıl 1, sayı 6. diyor. Yıllık abone bedeli 350TL.
Barış, sadece gazete neşretmiyor, kendi köşesinde topluma ayna olmaya çalışıyor. Bunu niye belirttim? Çünkü gazete çıkaran birçok sahip maalesef yazı yazmaktan imtina etmekte... Oysa bu bir noksanlık çünkü yazmak önemli bir iddia anlamına da gelir. Ne diyor Kant? "Düşünüyorum o halde varım" Filozofa göre düşünmek varlığımıza delil ise yazmak bunun imzalı protolü demektir. Barış kızımız bu sayıda, "Deniz Kumu Evlilikleri" konusunu ele almış. Günümüz modasında; çabuk anlaşma, çabuk boşanma olayına kafa yoruyor. Bir paragraftaki şu tespiti önemli:
" Anneler kızlarını, ' Sen kızsın sus' oğullarını, ' Sen erkeksin yap oğlum' diyerek büyüttükleri sürece, kadınlarımız evlilikteki her sözlü veya fiziksel şiddetin mustaribi olmaya, erkekler de dünyanın kendi etrafında döndüğünü zannetmeye devam eder."
Değerli dostlarım, 6 senedir yerel basının içinde olan Seral Barış gencecik, umut vaat eden bir gazetecimizdir artık. Önünde uzun bir hayat var. O, birilerinin peşine düşüp masa başı bir iş aramak yerine kendi iradesiyle kendi işini kurmayı tercih etmiş; ne mutlu! Şimdilik Oğuzhan Dağlar adlı genç de aynı gazete güzel yazılar çıkarıyor; mesela Dağlar bu sayıda " Zati Sungur" u yazmış. Kimdir o zat? Çok çok meşhur eski bir İllüzyonist veya sihirbaz diyelim. Yazısını ilgiyle okudum.
Sonuç: Tekirdağ halkı yerel gazetelere ne kadar sahip çıkarsa kendi haklarını, çıkarlarını da aynı oranda korumaya karar vermiş demektir. Örneğin, Sahilin kurtarılmasında yerel basının payı inkar edilemez boyutlarda oldu. Basın üzerine düşeni hakkıyla yerine getirmeyi başarmıştı.
"Basın Halkın Müşterek Sesidir" demiş Atamız.
Seral Barış'a huzur, mutluluk, esenlik ve başarılar diliyorum.