Başkan Yüksel´ in omuzlarında (50+50=100) yüz kişinin yükü var.
Bunlardan 14´ ü birim başkanıdır; yükü dağıtması lazım.
11´ i ilçeler koordinatörüdür; yükü hafifletmesi lazım.
25´ i yönetim kurulu üyesidir; yükü omuzlamaları lazım.
Bir de 50 yedek var.
Nöbete kalıyorlar sırayla, vatandaşlarla alakadar olmak için?
Nöbete kalan her bir görevli Cüneyt Yüksel´ i temsil ediyor.
Başkan yoksa?
Sayelerinde yokluğu hissettirilmeyecektir.
Dolayısıyla Onun gibi sevimli, onun gibi ilgili, onun gibi sıcak olmak zorunda her biri.
Bugün Partiye gittim. (Bereket versin Selen Hanım var, Tevfik Bey var.)
İçerisi, ?Tın ? tın? desen olacak!
Belki ilk kez tesadüfen böyledir.
Nöbetçinin yanına gittim, masası önüne oturdum.
(Merhaba, merhaba?)
Arkadaş harıl, harıl önündeki evraklarla, defterlerle meşguldü.
Hiç başını kaldırmadan, ?Sizi dinliyorum? dedi.
(Beni dert anlatmaya gelen vatandaş zannetti)
?-Sizi tanımıyorum, tanışmıyoruz, inşallah tanışırız!? Dedim.
Adını söyledi işine devam...
O arada bir gazeteci bayan geldi?
Kapıdan başını uzattı, baktı; gel otur işaretime, ?Boş ver!? anlamına hareket yaptı, çekip gitti.
Bir nöbetçi kişi ancak bu kadar dalgın olabilir.
Kim gelmiş, neymiş, merak saiki sıfır.
Bu verdiğim sadece bir örnek.
Nöbete gelmeyenler var, nöbetten uzaklaşıp gidenler var.
Ciddiyet nerede diye kendime soruyorum:
24 saatin 18 saatini uyumadan geçiren bir başkan modeli var önümüzde?
Yükü ağır ve giderek daha da ağırlaşıyor.
Yol yakınken bunları dile getirmek lazım.
50 üye içinde sayıları epey olduğunu sandığım kişilerin yerel gazetelerle, köşe yazısı ve yazarlarıyla, gazetede çıkan haberlerle sıcak ilişkileri buysa önümüzdeki seçimler için vay, vay! Demek gerekiyor.
Ve... Niye varlar yönetimlerde sorusu akla düşer o zaman?
Cüneyt Başkan´ ın işi zor ve kolay gele!
Ben daha ilk günlerde 50 sayısının 48´ e indiğini söylemiştim.
Şimdi belki 40´a düştü.
Başkan´a ne tavsiyede bulunmaya, ne nasihat etmeye yetkim var.
Ancak şunu da söylemeden geçemeyeceğim:
Gazetecileri tanımayan adamlar yüktür.