Bugün günlerden Cumartesi ve bir cenazemiz vardı. Osman Biler veya Ahmet ile Nuri Biler kardeşlerin anneleri (86 yaşında) vefat etti.
Hava, yazdan kalma açık, berrak, güneşli, fevkalade güzel günlerden bir gün... Böylesi hallerde cenazemiz, Emiryakup Köyüne defnedilecek şeklinde anonslar yapılır belediyeden… Duymayan kalmaz o hüzünlü sesi ve ayrıca her bir telefona da mesajlar yollanır Köy derneğinden: “Falanca merhum ( e) kişi… Bugün … namazını müteakiben Emiryakup Köyünde defnedilecektir.”
Duyuruyu alan görev sayar bunu… Toplu taşıma veya kendi özel aracıyla hemen koşarlar köylerine… Güzel bir haslettir; nerede ikamet ederse etsin, Emiryakuplular cenazelerini mutlaka köyüne döndürürler; bir avdet, ilk toprakta yeniden buluşma, vuslata ermedir yapılan… Birlik, beraberlik duygusu kendiliğinde tüm ihtişamıyla yaşanır burada…
Meliha Hanım ablamız 1 haftalık yoğun bakımdan sonra coşkulu bir kalabalıkla toprağa verildi. ( 11 Ocak 2014) Allah rahmet etsin. Ancak içimi burkan bir manzara da gözlerimin önüne gelmedi değil; bir temsilci aradım kalabalığın içinde, bir çelenk... Oysa umulmadık yerden yani, TREDAŞ yıllar önce kendi kurumundan emekli olan Ahmet Biler’ in hatırına kocaman bir çelenk göndermişti… Günün gereği budur çünkü: Saygıyla hatırlanmak! AK Parti’den tek bir temsilcinin bu cenazede olmamasına gerçekten taaccüp ettim. Evet, tamam, o saatte Büyükşehir Belediye Başkan adayı Mustafa YEL’ in seçim bürosu da bir törenle açılıyordu ve Parti kademeleri topluca orada olmalıydılar ancak 1 kişi de olsa Köye gönderilemez miydi?
Bu hususu şunun için konu ediyorum: Eğer Osman Biler sadece bir parti üyesi olsaydı –amenna- hiç gerek duymazdım. O, Parti için rastgele biri değil, Süleymanpaşa Belediye Meclis A. Adayı konumunda ve oldukça da partisine sadıktır. 2004’ te de aynı göreve talip olmuştu. İkircikli olmamak lazımdır. Bir mukayese yapıyorum; bir gün önce (Cuma) Paşa camiinde Parti yönetiminde olan bir yakının cenaze namazını kılmıştık. Yönetimden üyeler ve belediye başkan aday adayı olanların neredeyse tamamı safa girmişti. Enfes bir tabloydu benim için. Acılı günde dayanışmak! Bir düne baktım bir bugüne… Biz samimi olmadıkça, Allah yardım etmez, bu; 2 x 2 = 4 eder kadar doğrudur.
Öğrendim ki, Sn. Kambur telefonla baş salığı dilemiş… O her zaman nazik her zaman kibarlık gösterir. Benim de Abimin, babamın, annemin cenazesi için kalkıp gelmişti köye... İnsan ne kadar huzur buluyor icabetlerden. Yani, öyle ya da böyle bir hal olsun Kambur defalarca bu köye cenazeye geldi. Yıllar geçince n’ apsın, galiba yorulduğunu da hissediyorum. 10 il başkan yardımcısından sadece biri gelebilirdi.
Başka incelikler de var, şunu önemle belirteyim: CHP heyeti 7-8 kişi olarak dün Gazetemize gelmişti. Basın günümüzü karşılıklı çay içerek kutladık. Diğer gazetelere de sırayla gitmek üzere yola çıkmışlar; güzel jestler! Sedat Kaplan Hoca’ya, Özcan Kabak’ a ve grubuna çok teşekkür… CHP, gönül alma işlerinde ne kadar önde olduğunu bir kez daha gösterdi bizlere.
AK Kadrolara sözüm var: Haddim değil, ancak daha fazla dikkatli olmalılar, seçim gelmiş kapının eşiğine, bugün gönül alınmayacaksa, bugün hüzün ve sevinçlere ortak olunmayacaksa; ne zaman?
Kusura bakmayın AK Partili kardeşlerim; bu incelikleri Size birilerinin hatırlatması gerekiyordu; n’apalım o görev de bugün bana düştü.