Güya yılların yorgunluğunu atmak için bir kaç haftalığına tatile gelme fırsatım oldu.Güya dinlenecek yeniden kendi çapımda mücadele verecektim ama nerdeee... Aklım hala bir kaç hafta önce Tekirdağ da bir kaç annenin vermiş olduğu ve sahiplenilmeyen eylemin de kalmıştı.Daha fazla duramadım ve bir şeyler karaladım haftalık köşe yazıma taşıdım tüm olanı biteni.
Gerçekten lafla peynir gemisi yürümüyormuş; O gün gözlerimle gördüğüm o kadar çok enteresan olaylara şahit oldum ki nasıl izah edeceğimi inanın bilmiyorum değerli dostlarım: Sayıları yedili ve yaşları 25 ila 40 arası olan bir avuç mangal yürekli anneyi ve onların uzun uğraşlar sonucunda nasıl örgütlendiklerini nasıl hazırlık yaptıklarını, arkalarında hiç bir siyasi parti desteği olmadan neler başardıklarını yerinde gördüm. Allahtan ki görmüşüm şöyle ki; lafa gelince mangalda kül bırakmayanların ve adları sivil toplum örgütü olan kurumların bir araya gelmiş bir kaç annenin bu mücadelelerine zerre kadar destek olmadıklarını yerel medyanın yeterince sahiplenmediğini ve en acısı ise annelerin,kadınların,ve o sözde duyarlı!! halkımızın duyarisızlığını yerin de gördüm ve yaşadım.
Bir yanım bu bir kaç duyarlı annenin neler başardıklarını gördüğü için gururluydu, diğer bir yanımın ise içi kan ağlıyordu o an da.. Şaşkınlığım, kızgınlığım ise sormayın o bambaşka bir duyguydu ve bir an için şu atıp tutanlar bir elime geçse dedim kendi kendime! Ama Ne yapabilirdim ki? İşte o an kendiminde orada ki annelerin de ne kadar çaresiz olduğunu hissettim ve bir kere daha insanların duyarsızlığına, deyim yerinde ise isyan ettim.
Bu anneler ne istiyordu gayeleri ne idi,neydi bu kadar canhıraş bir şekilde feryat etmeleri? Ülkemizde ki giderayak artış gösteren cocuk istismarcılığı, cinsel taciz ve tecavüzlere isyanlarını medeni bir şekilde dile getiriyorlardı. Eylüller, Ayşeler, Özgecanlar ölmesin, hiç bir tacize ve tecavüze ve şiddete maruz kalmasınlar istiyorlardı... Peki kaçımız destek verdik, yanlarında olduk, onları çocuklarımızı sahiplendik? Daha dün evet evet daha dün cinsel taciz suçundan 20 yıl ceza almış bir sapığı iyi halden takım elbise giydiği ve kravat taktığı için CEZA indirimi vermişler ve cezası 12 buçuk yıla düşürülmüş. Diğer bir vakada engelli bir kızımız (konuşma özürlü) defalarca sapıklar tarafından tecavüze uğradığı halde hem de şahitli ispatlı ve raporla ortaya konmasına rağmen o kızımız BAĞIRMADIĞI için sanıklar serbest bırakılmış. Güler misiniz ağlar mısınız ya da "bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın"dermisiniz? Bilemem ama ben diyorum ki; böyle ADALETİN boynu devrilsin! Hata, uygulayıcılarda mı kanunlarda mı yasalarda mı kimse bilemiyor? Hukukçuların kafası karmakarışıkken halkın şaşkınlığı elbette doğal ama TEPKİSİZ kalmaları asla affedilemez.
Şimdi bir kaç anne, çocuklarımız cinsel tacize tecavüze şiddete uğramasınlar diye feryat figan ederken arkalarında hiç bir güç yok, hiç bir destek yok, hiç bir yetkiliden ses yok... Ben bu satırları yazarken olanları bitenleri kendi eş dost ve arkadaşlarımla dertleşiyorum ve bir nebze de olsa içimi döküyor, o duyarlı annelere desteğimi bu şekilde verebiliyorum. Keşke onların yanında olmaktan ve bir şeyleri karalamaktan başka şeyler de elimden gelseydi diye kandi kendime de kızıyorum... Peki, üzerine ölü toprağı serpilmiş bu toplum uykudan uyanır mı? Bence uyanır.... Peki ne zaman? KENDİNE YA DA BİR YAKININA (Allah korusun) bir şey olduğu zaman! Başka türlü bu ölüm uykusundan uyanmanın bir yolu yok .Olsaydı eğer bir kaç duyarlı annenin yaptıkları bu eylem mesajı adresini bulup insanları harekete geçirirdi. O bir kaç dıyarlı annenin annelikten öte yüreklerinden öpüyorum ve bir kadın ve bir anne ve bir anneanne olarak sonuna kadar mücadelelerinin yanında olduğumu belirtiyorum...
Sevgi ve samimi@niyetle.